Planeta

W sierpniu 2008 zaproponowałem organizację warsztatu-szkolenia dla osób promujących kulturę. Oczywiście robiących to non-profit. Roboczo nazwałem to “Warsztatem Konwentorobów”, a Xaric odwalił kawał wspaniałej roboty spisując zakres, który takie szkolenie powinno objąć… Czas wziąć się do konkretów.Więcej..

Rozdano Oscary. Tegoroczna uroczystość była ciekawa w kontekście rywalizacji “Avatara” z “The Hurt Locker”, bo raczej w pozostałych kategoriach było posprzątane. Murowani faworyci zgarnęli nagrody aktorskie, nie było chyba też wątpliwości, że Bigelow wygra reżyserię, niespodzianki pojawiły się tylko przy scenariuszach i filmie nieanglojęzycznym. Ale ostateczny zwycięzca do końca pozostawał nieznany – choć podbieranie statuetek technicznych “Avatarowi” przez “Hurt Locker” powinno dawać do myślenia…
I co?
No i trochę żal mi “Avatara”. Nie dlatego, żebym jakoś mocno nastawiał się na Oscara, czy fanatycznie kibicował “Avatarowi” (którego lubię, ale nie wielbię), ale ze względów mieszkańca fantastycznego getta. Bo nigdy dotąd film fantastycznonauowy nie otrzymał Oscara w najważniejszej kategorii. Bo w tym roku była wielka szansa, aby wreszcie to przełamać. No ale skoro “2001: Odyseja kosmiczna”, “Blade Runner” czy “Matrix” nawet nie doczekały się nominacji, to może miłośnicy SF powinny cieszyć się samą nominacją…
Do tego wydaje mi [...]

Film ma już mniej więcej rok, ale na promowanie dobrych „staroci” (w cudzysłowie, bo jak na moje standardy rzecz jeszcze pachnie farbą) nigdy nie jest za późno. A ten obejrzeć trzeba. Między innymi dlatego, że z jednej strony ma iście chandlerowski klimat, z drugiej przywodzi na myśl Poego (kojarzy mi się luźno z „Czarnym kotem” tegoż, a niektóre rymy wewnętrzne są prawie jak z „Kruka”) i Lovecrafta („Koty z Ultharu”), jego narratorem jest zaś najlepszy pisarz wśród muzyków – Nick Cave. W dodatku to małe dziełko zachwyca stroną wizualną, a szatański motyw przewodni powinien ruszyć każdego, nie tylko kociarza.

Co najciekawsze w tym wszystkim – tytułowy instrument wcale nie jest wymysłem filmowców; oni jedynie twórczo go wykorzystali. Wikipedia powiada, że rzecz ma długą historię. Zastanawia zwłaszcza (szerzej opisana tutaj koncepcja Reila. Cóż, nie dziwi, że jeden z ojców psychiatrii sam był psycholem.
Mieszko B. Wandowicz

Serial 4400 nigdy nie doczekał się zakończenia – teraz powstały przynajmniej kontynuacje, które wyjaśnią może chociaż trochę…

Wirtualna rzeczywistość, religijni fanatycy i gangsterzy – trzeba przyznać, że takiego połączenia jeszcze nie było. Caprica pokazuje że oryginalne pomysły jeszcze się nie skończyły.

Strona główna Wieży (zobacz tutaj) zyskała dzisiaj nowy wygląd – mam nadzieję, że bardziej nowoczesny i przejrzysty niż dotychczasowe “kwadraciki”. Nie wszystko jest już gotowe – wszystkie podstrony wyświetlają się jeszcze w stary sposób, a prawa dolna część strony głównej jest pustawa . Doszły za to nowe (zapewne już ostatnie) serwisy składowe Wieży:

Czajnik [...]

A podobno to polskie, czy japońskie plakaty filmowe bywają dziwaczne… Miesięcznik “Empire” zebrał na swej stronie internetowej zacy pakiecik plakatów… z Ghany, z których 6 pozowlę sobie Wam przedstawić. Trzeba przyznać, że urokliwe (najbardziej chyba spodobał mi się zabójczy spaniel i ryba na masce bondowskiego Lotusa):
 

Dla zainteresowanych – dwa plakaty więcej i możliwość porównania z oryginałami TUTAJ.
Konrad Wągrowski

Widziałem fąfnastą część “Universal Soldier”, który okazał się zaskakująco przyzwoity i w którym Dolph Lundgren wypadł o niebo lepiej od drętwego JCVD. Ale w kontekście poniższego klipu to nie może dziwić:

Jak głosi jeden z komentarzy na YouTube pod tym klipem: “this is possibly the greatest all around performance any human being has ever participated in”!
Niniejszym odpluwam więc swoje plucie na “The Expendables” i ogłaszam, że nie mogę się doczekać.
Jakub Gałka

Celuloid i Cafe Makabra od jakiegoś czasu mają przyjacielskie konakty wzajemnego wsparcia. Przy okazji omawiania Nocnego Pociągu z Mięsem Piotr Cortes wystąpił u nas gościnnie, a ostatnio odwzajemniłem się tym samym biorąc udział w nagraniu Celuloidu i omawianiu filmu Avatar. Zapraszam więc na Celuloid i do słuchania obu audycji. Wychodzi na to, że współpraca może mieć charakter dłuższy.

Wesprzyj Cafe Makabra i postaw piwko.

Kolejny Wielki Ranking Zakończony. Tak jak wspominałem we wstępie – lista jest wynikiem kompromisu, który nikogo nie usatysfakcjonował, definicja filmu o miłości jest dla każdego inna – zaznaczę więc, że nie mamy zamiaru tłumaczyć naszego wyboru. Jeśli ktoś zarzuci, że nie ma na liście “Garsoniery” (miejsce 74) czy “Annie Hall” (miejsce 109), to ja mogę tylko przybić mu piątkę, bo mnie też tych tytułów brakuje, ale szanowne gremium zadecydowało inaczej. Tak, czy inaczej obejrzyjcie koniecznie nasz ranking 50 najlepszych filmów o miłości wszech czasów. Choćby po to, by się z nim nie zgodzić.
A przy okazji zakończenia prezentacji rankingu, zapraszam do trzech scenek najlepiej ilustrujących pierwszę trójkę plebiscytu:

Konrad Wągrowski

Taki drobiażdżek, ale mnie rozbawił setnie. Znalezione na moronailu. Dwóch fanów przebranych z R2D2 i C3PO. Trzeba przyznać, że te dwa jakże pomysłowe stroje powinny zapewnić zwycięstwo na każdym przebieranym konkursie. Nie uważacie?
Zwłaszcza C3PO rządzi…

Konrad Wągrowski

…został ogłoszony TUTAJ . Szczerze zachęcamy, podkreslając, że interesują nas tylko recenzje pozycji z załączonej listy.
Gdyby ktoś przegapił, przypominamy, że nadal trwa również konkurs na recenzję książkową.
 

Szaleństwo Avatarowe zaczyna chyba przygasać – choć niewykluczona jest jego reaktywacja po rozdaniu Oscarów (osobiście typuję, że Akademia da Oscara “Avatorowi” za Best Picture, nagrodzi Kathryn Bigelow za reżyserię). Tak czy inaczej zawsze miło szaleństwo podsycić – tym razem kilkoma fajnymi mash-upami znalezionymi na stronach Empire.
Jednocześnie przypominamy, że mamy konkurs na mash-upy. Spróbujcie!
To na początek:
 

To mój ulubiony:
 

A ten nagrodziło “Empire”:
 

Konrad Wągrowski

We wczorajszych krajowych eliminacjach do Eurowizji zwyciężył Marcin Mroziński z piosenką “Legenda” (która dostała od TVP ostatnią “dziką kartę” w tegorocznej edycji). Wygrał bez trudu, dużą przewagą głosów, zgodnie z sondażami.

I słusznie, bo piosenka ta brzmi jakby pisana była pod Eurowizję. Najlepszym dowodem na to jest zeszłoroczny zwycięzca z Moskwy:

Byłby mniejszy wstyd, gdyby pojechała słaba piosenka, a nie takie ksero.
Karina Murawko-Wiśniewska

Druga część tego wpisu.Więcej..